| dahisa's profileDahisaPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
January 26 ใจกลาง" ไม่เคยคิดเลยสักนิด
ว่าชีวิตต้องมาพบจุดจบอะไรอย่างนี้ "
ความจริงไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดนั้นหรอก
แต่รู้สึกเหมือนไม่ได้เตรียมใจกับเรื่องนี้มาก่อน
เรียกว่าไม่คิดว่าจะเกิดกับตัวเองเลยสักครั้ง
มันก็เลย รู้สึกว่า อืม.. "เครียด" อาจจะใฃ้คำนี้ได้
เปล่า.. ไม่ได้อกหัก ไม่ได้จะป่วยตาย
แต่แค่ ทีสิสจะไม่ผ่าน
มันไม่ได้เจ็บช้ำ
แต่มันเป็นความรู้สึกอีกแบบนึง
ที่เรียกว่า ท้อแท้ อาจถึงขีดสุด
กำลังใจที่เคยสร้างไว้เหมือนถูกตีแตกแหกพังหมด
มันแบบนั้นเลยจริงๆ
มันเหมือนโดนเหยียบหน้าแล้วแปะกระดาษแหมะ..ไว้ตรงหน้าผาก
ว่าฉันทำงานไม่ได้เรื่องเลยหรอ เฮ้ ! มันถึงขนาดนั้นเลยหรอ
แต่ก็ ไม่สามารถพูดเต็มปากออกไปได้ ว่าทำเต็มที่แล้ว
เพราะก็ไม่ได้ทำเต็มที่ เต็มที่สุดๆน่ะ หมายถึง
ให้นั่งวาดรูปทุกวัน ทุกเวลา ฉันยังไม่เคยทำแบบนั้น
ฉันทำได้นานสุดติดต่อกัน ประมาณอาทิตย์กว่าๆ แค่นั้นเอง
เหมือนจะเคยพูดไปแล้วว่า
ชีวิตนี้ทำไมเราถึงไม่เคยทำอะไรสุดโต่ง เลยสักครั้ง
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร มันก้ไม่มีที่สุด ที่สุด ของที่สุด เลยสักอย่างเดียว
บทเรียนครั้งนี้อาจจะเป็นสัญญาณบอกว่า
"แน๊ต เธอควรตั้งใจสุดๆและขยันสุดๆได้แล้ว"
ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง ก็คงแก้อะไรไม่ได้
มันคงทำได้แต่ ยอมรับมัน
แต่รับรองว่า ฉันคงไม่รู้สึกตกต่ำแบบนี้อีก
แม้ว่าฉันต้องติด i จริงๆ
ควรไปซื้อยาแก้ไอมากิน
จะได้หาย มั้ง? ค๊วย!
ps. เตรียมใจไว้ จะได้ไม่ต้องเสียใจ(มาก)อีก
ps. ชีวิตมันเศร้า
ps. อย่าให้ศูนย์เปล่า
ps. อย่าทำลายความรู้สึกของใครๆ
ps. อย่าคิดว่าทำดีแล้ว
ps. ยัง คง เครียด
 Comments (2)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://1hisa3.spaces.live.com/blog/cns!876EC8D78C75EEDA!5460.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
