| dahisa's profileDahisaPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
September 09 หายไปไหนมานะ
ตอนนี้รู้สึกอยากจะจัดการทีสิสให้จบสิ้นเสียที รู้สึกอยากไปพักผ่อน อยากไปต่างจังหวัด ไปนั่งเฉยๆ มองฟ้ากว้างๆ คิดอะไรต่อมิอะไร ปัจจุบันสภาพจิตใจเป็นปกติ รู้สึกไม่อยากสนใจอะไรไปมากกว่าที่เป็นอยู่ คิดแค่ว่า ทำ..วันนี้ให้ดี ก็พอ วันเวลามันจะผ่านไปเรื่อยๆ ในช่วงนี้ และจะผ่านไปด้วยดี จนถึงเวลาของมัน ...แล้วเราค่อยมาว่ากันอีกที บางช่วงเวลารู้สึกร่าเริงเกินปกติ หัวเราะไปกับมุกไร้แก่นของหลายๆคน แต่นั้นฉันก็หัวเราะจริงๆ อาจไม่ได้ขำซะเหลือเกิน แต่หลายวันที่ผ่านมาฉันก็หัวเราะตั้งหลายครั้งนะ 
เอ๊ะ แล้วฉันร้องไห้บ้างรึเปล่า หลายวันมานี้ไม่มีเลย อารมณ์แบบนั้น แล้วมันหายไปไหนหมดล่ะ ลืมไปซะสนิทเลยนะเนี่ย ให้ตายเถอะ มันช่างไร้สาระจริงๆ ไร้แก่น!! เมื่อกี้ฉันข่มตานอนเป็นชั่วโมง แต่ผลสรุปของค่ำคืนนี้ ฉันก็ยังคงกลับมานั่งที่เดิมที่นั่งประจำ แล้วก็คิดขึ้นได้ว่า ทำไมฉันไม่อัพบล๊อคเลยล่ะ ก็เลยเขียนมาจนถึงบันทัดนี้ ฉันคิดถึงเธอนะแน๊ตตี้ ฝันดีจ่ะ ...ร้องเพลง... บางครั้ง อาจยัง.. ไม่รู้ เนิ่นนาน ที่ยัง.. คงอยู่.. เพราะเป็นสิ่ง ที่ไม่เคยบอก เพราะยังคง กลัวในคำตอบ เหมือนทุกอย่าง ไม่มีทาง แม้จะทำ อย่างไร... แล้ววันหนึ่ง กลายเป็นคำตอบ ว่าทุกอย่าง อาจไม่เคยพอ เหลือเพียงสิ่ง ที่ยังรอ และมันคง.. ห่างไกล ... ความเป็นจริง รู้สึกแบบเพลงนี้ ตอนนี้ เวลานี้ July 09 รับปริญญา(โท)พี่เจี๊ยบ
July 05 กาญจนบุรี
แล้วก็พาน้องไปเล่นน้ำตกที่ น้ำตกเอราวัณ ตอนแรกจะเข้าไปเล่นกับเสือที่วัดของหลวงตาบัว แต่ค่าบัตรคนละสามร้อย ก็เลยไม่เข้า ๕๕๕ สิบกว่าคน มันแพงไป ไว้ค่อยไปเองก็ได้ อยากเล่นน้องเสือจัง เห็นในรูปน่ารักจิงๆเชียววว ขากลับ แวะเข้าอัมพวา คนเยอะมากก นั่งเรือไปดูหิ่งห้อย อากาศเย็นจิงๆ ฝนจะตก นั่งหนาวเดี่ยวดายอยู่ท้ายลำ แล้วก็คิดถึงขิง ฮ่าๆ ประสาท กลับมาถึงบ้านเกือบเที่ยงคืน เพลียสุดๆ อาบน้ำ นอนซะ อีกแล้ว..กาญจนบุรี June 30 Postgrde
June 10 เขาดินแน๊ต กิฟ ตอตอ แพวัน ไปเดินเล่นเขาดินกัน ค้างห้าสีน่ารักมาก ส่วนเสือดำ ก็ดุ มาก มาก เจอแต่ตัวเฮ้..เต็มไปหมด เดินได้รอบเดียว ขาลากกันหมด 
เวลาไปเที่ยวอยากให้รุ้สึกว่าไม่ต้องคิดอะไรมาก มันจะได้เหมือนว่ามาพักผ่อนจิงๆ แต่ตอๆดูโหวงเหวงๆตลอดเว ตัวอยู่เขาดิน แต่ จัยตอๆอยู่ที่ไหนกัน ฮึ? ถ่ายรูปกันเรื่อยเปื่อย "ไม่รีบ" ออกจากเขาดิน ๖ โมงเย็น ขึ้นรถเมล์ตรงไปตรอกข้าวสาร จะไปแดกพิซซ่าเตาถ่าน ก็ไม่ได้แดรก เดินเล่นกัน ไป มา ชิลห่าเหวไรกันไม่รู้ ซื้อพิซซ่าข้างทาง ชิ้นละ ๖๐ อย่างอร่อย อร่อยมาก!!!! มื้อเย็นจบด้วยโจ๊กหมูใส่ไข่ กางเกงฟิตมาก ให้ตายเหอะ กินเสดไปรอปุ๊เสลที่ร้านแบกแดด (ถนนพระอาทิตย์) บารากุอย่างมึน ทุกสิ่งบนโลก ล้วน "เบา" เบากันหมด ฮาว่ะ แรงจิง นั่งตั้งแต่ ๒ ทุ่ม ยัน ๕ ทุ่มกว่า ตัวอยู่แบกแดด แต่จัยตอๆอยู่ที่ไหนกัน ฮึ? ละก็เดินทางกลับมา ฮิบปี้ ตรอกข้าวสารเหมือนเดิม กินกับ กันอย่างหยุดยั้ง หิวมาจากไหนกันคะ (กุเนี่ย) ไฮเน หลอดนึง กุ.... ๕ แก้วเมา ตัวอยู่ฮิปปี้ แต่จัยตอๆอยู่ไหนกัน ฮึ? ตัวกุอยู่ฮิปปี้ แต่จัยกุอยู่ที่ไหนกัน ฮึ? แล้วก็พะว้าพะวง อยากกลับบ้าน ps.ได้ iMac ps.อย่าไปคิดไรบั่นทอนจัยตัวเอง ps.สัมผัสกับเด็กพิเศษ? ตาสีฟ้า หูหนวก ตะขิดตะขวงใจ ps.คิดถึงขิงจัง แต่ก็ไม่อยากคิดถึง คิดแล้วฟุ้งซ่าน  May 04 Honda Jazz Fes#2หัวหิน ฮอนด้า แจส เฟสติเวิ้ล ครั้งที่ 2 รวมตัว 11 คน เหมารถตู้ไปหัวหินกันแต่เช้าตรู่ แต่วันนี้โชคร้ายที่เราได้คนขับรถตู้มารยาทไม่ดี แต่อย่างน้อยก็มาถึงหัวหินปลอดภัยดี แต่ไม่มีที่นอน ไม่มีที่นอนไม่พอ ไม่มีทีั่วางของอีกด้วย ฮ่าๆ เข้างานตั้งแต่ที่หาดยังแดดแรงกล้า กินเบียกันเลกน้อยและทำท่าเหมือนสนุกก่อนใครๆ อยากจะบอกว่า แดดที่หัวหินแรงมาก!!!!!!!!! แขนดำอีกแระ ห่า!!  ท้องฟ้าสวยๆก็ถ่ายรูปกันเยอะแยะตาแป๊ะไก่ จากคนน้อยๆของเราก็กลายเป็นคนเยอะ เด๋วเจอคนนั้น เด๋วเจอคนนี้ ปีนี้คนเยอะๆจริงๆ พิธีกรบอกว่า ร่วม 2แสนคน ก็คงจะจริง ตอนกลางคืน น้ำขึ้น ก็หมดสนุก ปวดท้องเมน มานอนรอลูกทัวร์ ยันตี 2 ละก็ไปร้านเพื่อนพี่กล้วย นั่งยัน6โมงเช้า นั่งคุยกัน เมาิดิบ !! น้องๆนั่งจะหลับ กุก็นั่งขำได้อีก เมาดิบ เมาดิบ เมาดิบ *เหมารถตู้กลับเข้ากรุงเทพ ถึงบ้าน 9โมงเช้า ละก็ไปถวายเพล ตอน10โมงครึ่ง ที่วัดปากน้ำ ไม่ได้ไปมา 10 ปี มันช่างยาวนานจริงๆ สาธุ อยากบวช* ps.จะขอเอาคำว่ารัก ทุกคำที่ฉันได้เคยเอ่ย จะขอมันคืนจากใครที่เคยผ่านเข้ามา
จะขอรวมคำว่ารักเหล่านี้ ทวีความหมายและคุณค่า จะขอเอามามอบไว้ให้เธอผู้เดียว รู้สึกว่าร้องพลงนี้ซ้ำๆ March 31 บ้านริมทะเล สัตหีบการรอคอยที่แสนนาน..
ทริปนี้เราไปพักที่ บ้านริมทะเล ฐานทัพเรือสัตหีบ
หมู่บ้านช่องแสมสาร อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี
ทุกคนดูประทับใจกับที่พัก การบริการ และความใจใจ เป็นอย่างยิ่งยวด!!!
เพราะทุกคนยังไม่อยากกลับบ้านเลย (ฟังจากเสียงร่ำร้องจากเพือนๆ)
ติดอยู่แค่เพื่อนบางคนที่ต้องส่งทีสิส กับตังเริ่มหมดเท่านั้นเอง
ทริปนี้ฉันวางงบไว้ให้คือ 2,000 บาทสำหรับแต่ละคน
ฉันกลับบ้านมาไม่เหลือซักบาท แต่ก็ไม่ต้องยืมเงินใคร
ไปเที่ยว 3 คืน 4 วัน กินอิ่ม นอนหลับสบาย แอลกอฮอลพร้อมมิขาด
คนละ 2,000 ถือว่าถูกมากจริงๆว่ะ เจ๋งชะมดเม็ดว่ามั้ย
ตอนแรกไปถึงก่อน 10 คน แล้วก็เพิ่มเป็น 12 คน
ต่อมาอีกวันเพิ่มเป็น 13 คน คืนสุดท้ายเพิ่มมาเป็น 14 คน
ถ้าอยู่ต่อไปเรื่อยๆก็คงมากันเรื่อยๆแน่ๆว่ามะ
การเดินทาง กรุงเทพ-สัตหีบ ไม่ลำบาก
แต่เดินทางเข้าที่พัก (บ้านริมทะเล) ที่ลำบากนิดหน่อย
คุณพี่โรจน์ต้องออกมารับพวกฉันที่สถานีรถทัวร์เพื่อเข้าที่พัก
หมู่บ้านช่องแสมสารลึกพอสมควรเพราะต้องผ่านเข้าฐานทัพเรือสัตหีบก่อน
ทหารเต็มเลย เห็นเรือใบมด(เสงี่ยมบอก) น่ารัก อยากเล่น
 บ้านพักลึกได้อีกต้องผ่านหาดดงตาลเข้าไป
อยู่ในหมู่บ้านแสมสาร แต่ก็ต้องข้ามเขาลูกเล็กไป1ลูก
บ้านริมทะเล อยู่ตีนเขา ติดทะเล มีดำกิจกรรมดำน้ำ ฟรี!
ตกปลาเสียแต่ค่าเหยื่อของตัวเองคนละ 40 มั้ง
ตกกันทั้งวันไม่ทำไรเลย ฉันตก ปูได้ 1 ตัว
เพื่อนดีจัยตื่นเต้นกันใหญ่ ส่วนตัวฉันงง "นี่กุตกปูได้หรอ?"
คุณพี่โรจน์ จัยจัย กับพวกฉันมากว่ะ
เหมือนมาพักผ่อนบ้านตัวเองอะ อยากทำไรก็ทำ
จะทำกับข้าวก็ทำ ชิลลืม ใจดีมาก!!!! คอนเฟิม
ขับรถพาไปเที่ยวไปซื้อของค่าน้ำมันก็ไม่คิด
แถมยังบอกว่า ให้อยู่ต่อ จ่ายทีหลัง ได้อีกตังหาก เออว เจ๋ง!!
คืนแรกซื้อกุ้งกับปลาหมึก สดสด (ยังมิตาย) มาย่างกินกัน
ย่างไป กินไป แล้วก็แผ่เมตตาไป
น้องกุ้งโดดลงจากเตาย่าง น่าสงสารจริง!
สงสาร แต่หยุดกินไม่ได้ อร่อยอะฮ่า...
คืนที่2 กับ 3 เราย้ายจากบ้านพักส่วนตัว
ย้ายเข้ามาอยู่ห้องข้างล่างบ้านพี่โรจน์กันเลย
เหมือนอยู่บ้านตัวเองจริงๆ! เล่นหมาเล่นแมว โอ้ย ชิล
น้ำทะเลที่เกาะขามใสจริง แต่หินเยอะไปหน่อย เจ็บตีนนิดนึง
แต่ก็ถือว่าผ่านแล้ว ใกล้ขนาดนี้ แต่สวยขนาดนั้น..
ฉันไม่เรียกร้องเอาอะไรอีก
 การดำน้ำที่เกาะขามถือว่าปานกลาง (แต่วิวสวย)
เหตุเพราะ หอยเม่นที่ตัวใหญ่มากแล้วหนามยาวมาก!!!
ตาเพชรของหอยเม่น แม่งน่ากัวจิง สยองว่ะ
เป็นการผจญภัยใต้น้ำกับปุ๊เสลที่สะเทือนจัยพอสมควร
แต่เราก้ได้มาพิสูจน์แล้วว่า ทะเลสัตหีบ มีปะการัง จิง จิง นะเออ
ถึงจะสีสันไม่เยอะเท่าทะเลใต้นะ แต่ก็สวยแล้วแหละ
คืนสุดท้าย เซอไพรส์ HBD อิแม่หมูตอนเที่ยงคืน
และได้รับไวน์ ปี 1950 เป็นของขวัญให้แม่หมู จากคุณพี่โรจน์ (จัยจัยจิง!)
แต่อิแม่หมูไม่กินไวน์นี่สิ ฉันซัดไป 4 แก้ว (เองนะที่จำได้)
เพื่อนคนอื่นกินเหล้าขาว และยาดองกัน
แน๊ตตี้ดื่มไวน์แบบเลดี้ๆห่ะ (ไม่อร่อยแต่เสียดาย กินซะหน่อย)
แต่ไปๆมาๆเหลือครึ่งขวดได้ไง แค่แก้วไวน์นะ ค่อนๆ
แต่ เมา หลับคนแรกเลย ห่า!!
วันสุดท้าย
หลายๆคนร่ำร้องไม่อยากกลับกรุงเทพ
ไปไหว้พระที่วัดหลวงพ่อดำ แล้วก็ไป ลอดโบสถ์
ทำบุญกันนิดหน่อย ซื้อหวยกันนิดนึง
แล้วก็ขึ้นรถทัวร์ สัตหีบ-หมอชิต
ถึงกรุงเทพโดยสวัสดิภาพกันทุกคน แต่เบนท้องเสีย
เพื่อนๆกัวจะเป็น ไอแตก2 เหมือนไออ้วนซะแล้ว
ผู้ร่วมเดินทาง
เสงี่ยม , เจ๊เอีย , ปุ๊เสล , หลุยส์ ,อิแม่ , แพรวัน , อ้วน
เจ้น , แมนนี่ , ป๊อป , เบน , ตาร์ , ตุ๊งเหน่ง
 เข้าไปดูรุป ที่ http://picasaweb.google.com/dahisaordinary
อ่านรีวิวในพันทิพ ที่นี่ http://www.pantip.com/cafe/blueplanet/topic/E7689745/E7689745.html
March 09 งานบวชพระเบริดวันอังคารที่ 3 มีนาคม 2552
ไปบวชชีพรามหณ์ ครั้งที่ 3
ไม่เล่าอะไรมากนะ
แต่รู้สึกดีในความตั้งใจแรก
ที่สามารถเรียกสติกลับมาได้กระจุกนึง
ในช่วงเวลาสวดมนต์ นั่งสมาธิ หรือเดินจงกลมก็แล้วแต่
เพราะอย่างน้อยก็รู้สึกตัวได้ว่า
ตอนไหนฉันมีสติและตอนไหนฉันไม่มีสติ
ตอนไหนควบคุมได้และตอนไหนที่ไม่สามารถควบคุมได้เลย
แล้วก็แอบคิดในใจว่า
ถ้าอยากมีสติตลอดเวลา
ฉันต้องจดจ่อในทุกกริยาท่าทางเลยหรอไง
มันช่างยาก!!!!!!
(ฉันกดปุ่มเอนเตอร์แล้วกำลังตามด้วยวงเล็บปิด)
จบ. (แบบเท่ห์ๆ)
วันเสาร์ ที่ 7 มีนาคม 2552
งานบวบเบิ๊ด ???
งานบวชเบริด !
ออกเดินทางจากคฤหาสน์ทองหล่อ
เวลา 6 โมงเย็น ได้กระมัง (กระมัง?? ฉันคิด)
ถึงงานกินเลี้ยงตอนกลางคืน ราวๆเกือบ 3 ทุ่ม
สถานที่ ใหญ่มาก เหมือนงานวัดเลยจริง!
ลูกชายเจ้าของโรงกึ่งบวช ปิดตำบลเลี้ยงจริง!!
งานบุญ... เหล้า เบียร์ เพียบ ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
แต่สิ่งที่ทุกคนเฝ้ารอในคืนนั้นคือ คอนเสริตของ กระแต นิภาพร
ที่ร้องเพลง " หนูไม่ตั้งใจดำ หนูไม่ได้ตั้งใจด้ำ!!! "
(มันบอกจ้าง 4 หมื่น ,, เลยขอรอดูซักหน่อย)
55555555555 ก็สนุกดีนะ ไปยืนหน้าเวทีกันเลยทีเดียว
คืนนั้นเราพักกันที่บ้านของพระเบริด
มีเรื่องผิดใจกันนิดหน่อยระหว่างเพื่อนพ้องน้องพี่
แล้วฉันก็ขาดสติขั้นรุน ทั้งๆที่ตั้งใจจะพูดขอโทษเพื่อนแท้ๆ
แต่ขอโทษแบบใส่อารมณ์ตามไปเป็นพวง
พอพูดไปเสร็จ..แล้วนอนคิดได้ว่า "พูดไรไปวะกู" (นี่แหละขาดสติ)
ขอโทษอีกครั้ง ขอโทษจริงๆ แฮ่!!
 เกือบๆ20ชีวิต นอนกันเกลื่อนพื้นบ้าน
(แต่ฉันนอนบนเตียง)
กว่าจะนอนหลับก็หัวเราะจนเหนื่อย
แล้วก็พล่อยหลับไป (พล่อย? ฉันคิด)
แล้วก็สดุ้งตื่น จากการเทสเสียงของคณะดนตรีที่ต้องใช้ในเช้าวันนี้
เปิดเสียงดังมาก รับร้องว่าดังจากบ้านไปถึงวัดแน่ๆ
มีช่วงที่เขาหยุดเสียง ฉันเกิดอาการที่เรียกว่า "หูดับ"
อิฝัด++ ทำกูหูดับเลย
เทสเสียงเริ่มตั้งแต่ช่วง ตี 4
แต่ฉันก็พยายามจะหลับต่อ แต่ก็ไม่ไหวซึ่ง !!
เช้านี้มีพิธีโกนผม และก็อาบน้ำนาค
สิ่งที่พวกเรารอคอยก็มาถึง
เมื่อจะได้ รำไปกับขบวนแห่นาค
เขาว่าถ้ารำนำขบวนแห่จะได้เป็นนางฟ้า
อยากเป็นนางฟ้า งั้นต้องรำนะ เร็วๆ
เห็นนาคขี่ม้า เท่ห์ไปเลยเชียว (อยากขี่)
 สนุกดี เต้นกันใหญ่ แต่ , ร้อนก็ร้อน ร้อนมากๆ !!
วนรอบโบสถ์ 5 รอบ เกือบเป็นลม
แล้วก็ส่งนาคเข้าโบสถ์ แล้วเราก็กลับมาหลับต่อที่บ้านพระเบริด
 อากาศร้อนมากจริงๆนะ ร้อนจนปวดหัวเลย
อากาศร้อนทำให้ทุกคนดูหงุดหงิด
ไอเราก็พยายามไม่หงุดหงิด (ข่มใจไว้)
 แล้วบ่ายๆเราก็เดินทางกลับบ้าน
และถึงบ้านโดยสวัสดิภาพพร้อมอากาศร้อน
ที่ติดตามมาด้วยกันตั้งแต่ราชบุรียันเจริญกรุง
  กลับมาบ้าน เพลียมาก อาบน้ำ นอน แสบตา ปวดหัว ไอ
(ฉันรู้สึกว่าฉันหิว)
แต่นี่ก็คือ!
ความทรงจำที่ดีของงานบวชพระเบริด
(คลิ๊กดูรูปใหญ่ , ในรูปขาด เสงี่ยม,ต่อ,มะลิง,อุ๊ก,ดล,คามิน)
February 11 คุณฆ่า(ค่า)หลายๆวันที่ผ่านมา
ฉันทำให้มันเป็นแค่
วันที่ ผ่าน ผ่าน ไป จริงๆ
เหมือนเป็นการค่าเวลา(ฆ่าเวลา)
แล้วได้อะไร ก็ไม่ได้อะไรน่ะสิ
 แล้วจะเอาอะไร ?
วันอังคารที่ 4 กุมภาพันธุ์
ว่ายน้ำที่สวนน้ำเดอะมอลบางกะปิ
เป็นการว่ายน้ำที่เดอะมอลล์ในรอบ 10 ปี ได้
ทั้งๆที่อาจจะแก่เกินไปสำหรับการเล่น "ห่วงยาง" , "สไลด์ลื่น" ของอิแม่ ,
"บิกินี่" ของทุกนางโดยเน้นเฉพาะของเสงี่ยม และ การเรียนว่ายน้ำของสาวๆ
วันหลังไปอีกนะ แต่ไกลชิบหาย ปลวก!!!! < เอามาจากไหนวะคำนี้
*ปิดท้ายด้วยแชมเปญ และไวน์ อภินันทนาการจากพี่ดิวของฮอน
ที่มอมทุกคนด้วยเกม ห้า , สิบ , สิบห้า , ยี่สิบ ไปเรื่อย
เมาเหี้ยไร ตอนนี้นี้เขาเมาไวน์กัน เริ่ด!!!!
''คืนนั้นทุกคนเข้านอนที่คฤหาสน์ของกะแป๊ง ทั้งๆที่ง่วงจะตายห่า
แต่ก็ถ่างตาดูหนัง REC ที่ทำกุสะดุ้งอย่างแรง แต่ก้ดูจนจบ
แถมตื่นขึ้นมา ก็ยังดูซ้ำได้อีกรอบ พร้อมชะนีที่เหลือที่ยังไม่ได้ดู
 ไปหามาดูสิ่!!
วันพุธที่ 5 กุมภาพันธ์
ทุกคนเข้าคณะไปถ่ายรุปอะไร สูๆ สำหรับติดงานทีสิส
ถ่ายอย่างรวดเร็วไม่มากเรื่องเพราะก็ไม่รู้ว่า ตัวกุนั้น จะได้ใช้รูปนั้น จิงหรือ?
ละก็เดินตลาดนัด ประมาณ 2 ถึง 3 รอบ
แล้วก็ได้ สกินฟู๊ด โปเตโต้เบส มาไว้ในครอบครอง
 (Skin Food Potato Prime Base)
ดีใจที่ขิงอุตสาเดินแวะมาจ่ายตังให้ ประทับใจเจ๊มากจนถึงทุกวันนี้
ใครจะรู้เลยว่า ฉันอยากได้มันมาหลายอาทิตย์มากแล้ว!!
ทาแล้วสวยชิบหายเลย 555555 จิง!!!
กุบอกว่ามันเป็นของจริง ก็เป็นของจริงสิ เชื่อฉัน!!!
-เยนนั้นตบท้ายด้วย ก๋วยเตี๋ยวเรือชามละ 12 บาท
-คาราโอเกะ 1ชม. ครึ่ง (ปู้วว ปู้ววววว ปุ้วๆๆ)
 *ปิดท้ายคืนนั้นกันด้วยเหล้าปั่น กับ ตอๆปุ๊เสลฮอนตุ๊งเหน่งละก็เจ๊
ที่ร้าน CEO ในซอยหอ โดยยังคงเล่นเกม ห้า , สิบ , สิบห้า (ติดใจ)
โดนซะหลายช่อต จนกุหน้าแดงอยู่คนเดียว อิเหรี้ย!!
วันพฤหัสบดีที่ 6 กุมภาพันธุ์
เพื่อนหายหมดทุกนาง
เหลือกันอยู่ 2 คน เมิงกับกู กูกับเมิง เสงี่ยม
เคว้งคว้าง และ เวิ้งว้าง เหมือนไม่มีที่ไป
แต่เวลามันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเพื่อนๆกลับมากันตอนหัวค่ำ
พร้อมผ้า จาก พาหุรัด สำหรับจัดงาน PLINK ที่คณะ
แล้วก้นั่งตัดนั่งเย็บกันไปเรื่อย
เที่ยงคืนวันนี้เป็นวันเกิดของท่านประธาน
ก็เลยเตรียมเค้กเซอร์ไพรส์ท่านประธานที่เคาฯ 1ปอนด์
ท่านประธานถึงกับซึ้งน้ำตาปริ่มกันเลยทีเดียวเชียว
 วันศุกร์
เป็นวันที่ถ่ายรูปเล่น
 วันเสาร์ที่ 7 กุมภาพันธุ์
งานพริ้ง ที่คณะ คัยเห็นสภาพฉันตอนงานเริ่ม
คงเข้าใจถึงอิทธิฤทธิ์ของวอดก้าผสมเบียร์ของร้านอาจารย์เบิ้ลไป
แก้วละ 50 บ้าป่าว ??????? แต่เสงี่ยมซื้อไม่หยุด เมาบ้าเลย
Super Glasses SkaBand เริ่ด !!
เต้นกันใหญ่ สนุกฮ่าๆ
กุเกลียด วง SuperMong
หมดแรงรอเลยอิฝัด กวนส้นตีนจิง!
 วันอื่นๆ
เดินในซอยหอไปมา
นั่งๆนอนๆดูขิงทำงาน
 ไอควายยยยยยps.ขอบคุณสำหรับรูปคร่าทุกคน
January 26 ใจกลาง" ไม่เคยคิดเลยสักนิด
ว่าชีวิตต้องมาพบจุดจบอะไรอย่างนี้ "
ความจริงไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดนั้นหรอก
แต่รู้สึกเหมือนไม่ได้เตรียมใจกับเรื่องนี้มาก่อน
เรียกว่าไม่คิดว่าจะเกิดกับตัวเองเลยสักครั้ง
มันก็เลย รู้สึกว่า อืม.. "เครียด" อาจจะใฃ้คำนี้ได้
เปล่า.. ไม่ได้อกหัก ไม่ได้จะป่วยตาย
แต่แค่ ทีสิสจะไม่ผ่าน
มันไม่ได้เจ็บช้ำ
แต่มันเป็นความรู้สึกอีกแบบนึง
ที่เรียกว่า ท้อแท้ อาจถึงขีดสุด
กำลังใจที่เคยสร้างไว้เหมือนถูกตีแตกแหกพังหมด
มันแบบนั้นเลยจริงๆ
มันเหมือนโดนเหยียบหน้าแล้วแปะกระดาษแหมะ..ไว้ตรงหน้าผาก
ว่าฉันทำงานไม่ได้เรื่องเลยหรอ เฮ้ ! มันถึงขนาดนั้นเลยหรอ
แต่ก็ ไม่สามารถพูดเต็มปากออกไปได้ ว่าทำเต็มที่แล้ว
เพราะก็ไม่ได้ทำเต็มที่ เต็มที่สุดๆน่ะ หมายถึง
ให้นั่งวาดรูปทุกวัน ทุกเวลา ฉันยังไม่เคยทำแบบนั้น
ฉันทำได้นานสุดติดต่อกัน ประมาณอาทิตย์กว่าๆ แค่นั้นเอง
เหมือนจะเคยพูดไปแล้วว่า
ชีวิตนี้ทำไมเราถึงไม่เคยทำอะไรสุดโต่ง เลยสักครั้ง
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร มันก้ไม่มีที่สุด ที่สุด ของที่สุด เลยสักอย่างเดียว
บทเรียนครั้งนี้อาจจะเป็นสัญญาณบอกว่า
"แน๊ต เธอควรตั้งใจสุดๆและขยันสุดๆได้แล้ว"
ไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง ก็คงแก้อะไรไม่ได้
มันคงทำได้แต่ ยอมรับมัน
แต่รับรองว่า ฉันคงไม่รู้สึกตกต่ำแบบนี้อีก
แม้ว่าฉันต้องติด i จริงๆ
ควรไปซื้อยาแก้ไอมากิน
จะได้หาย มั้ง? ค๊วย!
ps. เตรียมใจไว้ จะได้ไม่ต้องเสียใจ(มาก)อีก
ps. ชีวิตมันเศร้า
ps. อย่าให้ศูนย์เปล่า
ps. อย่าทำลายความรู้สึกของใครๆ
ps. อย่าคิดว่าทำดีแล้ว
ps. ยัง คง เครียด
 January 02 30-31-1คืนวันที่ 30
รวมพลคนเหงาจัย ที่สยาม
แค่รู้สึกอยากไปไหนสักที่
เพราะอยู่บ้านแล้วเหงาชะมดเม็ดเลยจริงๆ
ตอนเดินลงจาก BTS สนามกีฬา
ฉันรู้สึกดีมากๆกับตัวเอง แอบยิ้ม : )
รู้สึกดีที่ได้ออกมาข้างนอก เดินทางไปไหนมาไหนเอง
แล้วพอได้เจอกับเพื่อนๆ
ก็รุ้สึกว่า นี่ไง เพื่อนๆก็อยู่ตรงนี้เหมือนกัน
แล้วก็รวมถึงหลายๆคนที่ยังอยู่ในกรุงเทพ
ฉันไม่ได้หมายความว่าฉันเหงาเพราะปีใหม่นี้ฉันไม่ได้ไปไหนหรอกนะ
แต่รู้สึกดีที่ได้ออกมาที่นี่วันนี้ (ในวันนั้น) มากกว่า
 ขอบคุณป๊อปที่แบกกล้อง ถึง 2 ตัวในคืนนั้น
แต่พวกเราก็ตอบแทนโดยการตกลงใจในที่สุด
ว่าจะไปนั่งที่ตักสุรา แล้วเราก้ได้กินของอร่อยสมใจหมาย
ทุกคนดูลัลล้ากับดินเนอร์มื้อนั้นนะ ถึงแม้ว่าตอนแรก ตอๆ จะไม่ได้อยากไป
แต่โดนไฮเนเก้น สะกิดใจ เข้าไป ทำให้รู้สึกดีขึ้นอย่างมากกันเลยทีเดียว เชียว.
แล้วเราก็คิดว่าพรุ่งนี้พวกเราจะไปเค้าดาวน์กันที่ไหนดีนะ
ที่นี่ดีไหม? หรือจะไปที่ไหนดีล่ะ? ยังไม่คัยตอบคำถาม
แล้วค่ำคืนเหงานั้นก็จบลง.
 ..วันสุดท้าย..
คืนสุดท้ายนี้มีสมาชิกคนเหงาเพิ่มถึง 2 คนคือ กระตวย และ เฟิส
เราตัดสินใจกลับไปกินข้าวมื้อค่ำกันที่ร้านเดิม
แต่สั่งเมนูใหม่ๆ ก็อร่อยอีก ไม่ว่าจะแดรกอะไรทุกคนก็ดูอร่อยถูกใจ ส๊ะเหลือเกิน!
เรานั่งกินข้าวกัน เล่นกัน จนละครน้ำเน่าแห่งปี "ใจร้าว" อวสานไปต่อหน้าต่อตา
แต่กลับไม่มีใครๆใส่ใจ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ทุกคนดูจะอินกับ"ใจร้าว"เอามากๆ
แล้วพวกเราก็ย้ายกำลังไปที่ ตรอกข้าวสาร
บรรยากาศเหมือนปีที่แล้ว ที่ผู้คนเบียดเสียดกันอยู่หน้าเวที
ฉันจำได้ถึงความรู้สึกที่ใกล้จะเข้ามาถึงนั้น เป็นอย่างดี
คนบางคนอยากจะได้นับถอยหลังพร้อมกับคนที่รัก
แต่ระยะทางมันก็แสนยากจะฝ่าฟันไปนะ ตอๆจ๋า (5555555)
เหมือนเคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว เลยได้แต่บอกไปแค่ว่า
หยุดเถอะ หยุดขยับ แล้วนับถอยหลัง!!
นับตั้งแต่ 30 กว่า..?
แต่ตอนนั้น ขิงก็เข้าถึงปีใหม่ไปก่อนซะแล้ว
พระอาทิตย์แถว RCA มันขึ้นเร็วกว่าตรอกข้าวสารรึไง ก็ไม่เข้าใจ
5 4 3 2 1.. 0 พร้อมเพื่อนอีก 6 ชีวิต
ทำฉันใจเต้นแรงอีกครั้ง 555 มีความสุข
ทุกคนยิ้มหน้าบานได้อีก
สวัสดีปีใหม่ นะ
แต่ค่ำคืนปีใหม่ครั้งนี้ไม่จบลงง่ายๆ
พวกเรายังคงเตร่ดเตร่แถวนั้น
และคัยบางคนก็ได้พบกับความสุขของเขาเสียที
เวลาที่รอคอยมานานได้สิ้นสุดลง ฮิ้วววววววว หมายถึง ตอๆ หะหะ
จบแค่นี้ดีกว่า
แม้มันยังไม่จบ
 December 24 บวชรู้สึกเหมือนตัวเองจะจับใจความได้แค่ไม่กี่อย่างเอง
ที่ไปมาครั้งนี้ฉันได้แต่"สติ"กลับมามากขึ้น
ฉันนั่งสมาธิได้นานขึ้น
ฉันเดินจงกลมได้ครึ่งทาง
แล้วฉันก้พบว่า
"ฉันรู้ว่าฉันกำลัง...
ซึ่งเป็น...ที่ยังหาทางออกไม่ได้"
ฉันอยากจะ"สุข"
พระท่านบอกอยู่ที่ใจ
เวลาปฎิบัติธรรมแล้วจิตหลุด
เพราะดันแอบหลุดจากสมาธิที่ว่า "แน๊ตตี้หายจัยเข้า แน๊ตตี้หายจัยออก"
ไปคิดเรื่องอื่นเป็นพักๆ
แล้วก็ต้องบอกตัวเองว่า เห้ย!!เริ่มใหม่ "แน๊ตตี้หายจัยเข้า แน๊ตตี้หายจัยออก"
อยู่แบบนั้น แบบนั้น เอง
ตอนเดินจงกลมแล้วจิตหลุดจากที่ว่า "ก้าว เหยียบ กด"
ก็เป็นเพราะไปเหยียบใบไม้แห้ง แล้วมันก็เลยกลายเป็น
"ก้าว เหยียบ แกร่บบบบบ... ..กด" จิตก็เลยหลุดเป็นพักๆ
แถมตอนจบเหงยหน้ามาเจอหน้าเสงี่ยม ทีนี้ จิตหลุดกระเจิงเลย (55)
พระท่านว่า..
จงเป็นสุขที่ได้รักเถิด รักอย่างไม่มีเงื่อนไข...
รักอย่างไม่คิดยึดครองไว้เป็นของตน.. และรักอย่างไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทน... ถ้าทำได้...จะเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่... ไม่คับแคบหากแต่ งดงามอย่างกว้างขวาง .... ไม่มีที่สุด...ไม่มีประมาณ..... "รักใด ยิ่งรัก ยิ่งทุกข์ ตายอยู่บนกองทุกข์ อย่าบุกต่อ รักใด ยิ่งรัก ยิ่งหมดทุกข์ เยือกเย็น อยู่เหนือทุกข์ ขอให้รุก ให้ดี..." จงรู้และทำ
แน๊ตตี้เอ๋ยถ้ารู้แล้ว..แน๊ตตี้เอ๋ย , จงทำ  เป็นชีที่เท่ซะไม่มีเลย หะหะหะหะหะหะหะหหะหะ
*สะเปเชี่ยล
ตอนนอนต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงกรี๊ด... (ดังมาก)
มาจากอีกฟากของโถงนอน
สะเทือนใจมาก คลุมโปงกันเลยทีเดียว
หลอนอยู่คนเดียว ไม่กล้าจะถามใคร
นอนลืมตาอยู่ใต้ผ้าห่มบางๆจนเวลาผ่านไป..ผ่านไป
ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เพราะเสียงรอบที่ 2
ทีนี่ต้องตื่นกันแล้วแหละ สรุปว่า ได้ยินกันหมด
หลอนกันหมด ...แต่ปล่อยให้ต่างคนต่างหลอนกันอยู่นานสองนาน
ไม่เฉลยดีมั้ย
หึ หึ หึ
ยังหลอนเสียงอยู่เลย
อีกเรื่องที่สะดุ้งและสะเทือนจัยมากๆก็คือ..
ทำไมต้องจิ้งจก ไม่เข้าใจ
 (ตามกุไปทุกที่จิงๆ)ราตรีสวัสดิ์
อนุโมทนาธรรม...
กรวดน้ำให้แล้วทุกคน
ไม่รู้ชื่อจริง เราก็นึกหน้าของหน้าของท่านเอา
รวมทั้ง จอย หวาย เสือ และคนอื่นๆ ...สาธุ
December 05 CLINIQUE Happyไปไหนมา!?
เช้าวันพฤหัสบดีที่ 4 ธันวาคม
ตื่นกันแต่เช้าตรู่ (9โมงครึ่ง)
แน๊ต กิฟท์ ปุ๊เสล ไอซ์สี
นัด
 ไว้ ว่าพวกเราจะไปถึงก่อนเที่ยงสรุปไปถึงเกือบบ่ายโมง หะหะ เริ่ดดดดด
เขาย้าย studio ไปอยู่ที่สยามดิส ชั้น 7 แร้ว
ไปถึงก็ไปแต่งหน้าก่อน แล้วก็รับสคริปส์
น้องแน๊ต น้องปุ๊ น้องไอซ์ (แระก็มีผู้จัดการส่วนตัว1คน คือเสงี่ยมนั้นเอง)
ช่วงที่ต้องไปถ่ายกันวันนี้ไม่รู้มันอยู่ในช่วงใดของรายการ
แต่รู้แค่ว่าเป็นช่วงของ VJ (พี่)ลูกเกด ,,หุ่นดีมาก นางแบบเกิ๊น กัว!
พอแต่งหน้าเสดก็ย้ายยยยสถานที่ไปที่บูท CLINIQUE ที่ Centralworld
เออว ยังไม่ได้บอก ว่าพวกชั้นไปทำอะไร
ไปรับรางวัล The Winner ของ Clinique happy (น้ำหอม)
[คือส่งรูปไปให้ทางพี่เต่า ซึ่งพี่เต่าขอร้องน้องปุ๊ให้ช่วยหาเพื่อนไปทำงานนี้ให้ที
เพื่อนๆก็ตัดสินจัยทำกันเพราะหวังว่าจะได้น้ำหอมมาใช้กันฟรีๆนั้นเอง
(เพราะบังเอิญไปเห็นราคาว่า ขวดใหญ่ 2,900 แหน่ะ)
ซึ่งเราก็ส่งรูปไปให้พี่เขาวันจันทร์ ถ่ายกันสดๆ
กว่าจะได้รูป ที่ดู happy ก็ทำเดี๊ยนซะเหงื่อตก]
 พอไปถึงที่บูทของ CLINIQUE
ก็ต้องต๊กกะจัย ! มีรุปพวกชั้นโชว์อยู่แบบเริ่ดๆเซิ่ดๆกันไปทีเดียวเชียว
แร้วเราก็เริ่มถ่ายรูปเล่นกัน
ตากล้องก็ตามถ่ายยิ๊กๆ ก็ลืมอายกันไป
เพราะเป็นโรคบ้ากล้องกันเป็นเดิมพันธ์
เขาบอกให้ทำท่าร่าเริง แล้วให้หยิบพรอพที่เตรียมไว้มาเล่นด้วย
พวกเราก็เล่น เล่นทุกชิ้น ใส่แม่งทุกอย่าง
เชิญค่ะ ถ่ายให้พอใจ!
 แล้วเราก็เริ่มทำรายการ
ก็ตอบคำถามกันไปมา
อ๊ายยยยยย~~~
สารภาพรักกับกอล์ฟออกอากาศไปแร้ว
อายจิง ไม่น่าเรย 555555+
คือไม่ใช่อะรัยค่ะ!
มีคำถามนึงซึ่ง เป็น1 ในคำถามทายใจ
ว่าตัวดิฉันนั้น จะรู้สึกว่า happy สุดๆตอนที่ได้เจอใคร?
จะให้ตอบว่าเจอขิง ก็กลัวท่านผู้ชมจะไม่เข้าจัยความรู้สึก
555555555555555555555555 55 5555 5555
(ไอเหรี้ย คิดแร้วขำ)
ดิฉันก็เรยเฉลยคำตอบไปว่า ดิฉันรักกอล์ฟคนเดียวเท่านั้น
ห่าาาาาา!!! ตอบไปเขินไป
ถ้ากอล์ฟรู้เข้า ความรักของเราคงสมหวังสักที , รากหญ้า!!
มิงว่ากุเพ้อเจ้อมั้ยเนี่ย ออกทีวีนะ
กลายเป็นไปเล่นตลกให้เขาดูซะงั้น
แล้วเราก็ทำรายการกันต่อๆๆ จนเส็ดสิ้น
เออวระหว่างตอนที่ตอบคำถามไปเราก็ได้รางวัลกันไป
ก็เตรียมเกบกลับบ้านกันสุดริด
Giftset ที่ได้ก็หลายพันแร้วแหละ
ที่สำคัญได้น้ำหอมขวดกลางมา (1,950 ฿)
น้ำหอมมีรุปเราติดอยุ่ที่ขวดด้วยนะ เริ่ดมากจิงๆ
แต่ไม่มีรูปมาให้ดูอะ ไว้ค่อยเอามาละกันว่ะ
 ประทับจัยข่ะ
ได้ของฟรี!!
ได้ออกทีวี!!
ได้เจอดารา!!
สนุกดีขำขำ ไม่คิดไร
เพราะมันคงไม่มีคัยดูมาก
แต่หลังจากเสร็จสิ้รภารกิจช่วยโลกไปแร้ว
ก็เกิดเซื่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เพราะว่าเสงี่ยม นอย แดรก
เป็นโรคประจำตัว
ปลงซะ ปลงซะ อย่าไปคิดมากเรยเพื่อนเพราะว่า
"ต่างคนต่างจัยและต่างความคิด
เปิดจัยให้กันและกันดีไหม?"
 พอเห็นต้นคริสมาสต้นบะเริ่มที่ centralworld
ก็เพิ่งจะฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าจะปีใหม่แร้วนะ เร็วชะมดเม็ดเรยจิงๆ
อากาศเยนๆนี่มันทำให้นึกถึงช่วงเดือนี้ใน2ปีที่แร้วอย่างบอกไม่ถูก
เดี๊ยวไปถ่ายรูปกันอิกนะเพื่อนๆ ไปกันเยอะ เยอะ เยอะ เยอะ เรยอิสัส!
แต่หลังจากที่พวกเราได้นอยใส่กันเสร็จ
แระแร้วพวกเราก็คืนดีกันได้เหมือนเดิม
ต่อด้วยพวกเราก็ไปฉลองกันที่บริคบรา
(แน๊ตตี้ เสงี่ยมซี่ ปุ๊เสล ไอซ์สี แพวัน เอียรี่ และปิดท้ายด้วยป๊อปปี้)
ไม่มันส์เลย เนือยแดรก
ไม่รุ้ทำไม อาจเพราะแก่แล้ว 5555
จบเรื่อง!!
สนใจน้ำหอมเข้าไปที่
วันนี้วันพ่อ
:) รักพ่อ
แม่ไม่รักพ่อ
แต่ไม่เกี่ยวว่าลูกต้องไม่รักพ่อ ซักกะนิด
แต่ก็เพราะลุกก็รักแม่มาก
ความรัก บางทีก็ไม่ต้องหาเหตุผลใดๆมาอ้าง
ถึงพ่อจะแทบไม่เคยให้อะไรมาเลยแบบที่แม่บอก
แต่ยังไงพ่อก็เป็นพ่อนะ
แม่ยังรักพ่อของแม่เลย
ทั้งๆที่แม่ก็ไม่เคยได้อะไรจากพ่อของแม่เองเหมือกัน
บ่นซ้ำซากร้องไห้ดีกว่า เช็ดเป็ด! ไก่ หมู หมา แมว!!!!
เฮ้อออออออออออออออออออออออออออออออออ
บางทีไม่พูดซะดีกว่า...
อ่าวทำไมเครียดวะ?
พอเหอะ
เรื่องที่อยากลืมฉันก็จะลืมมันไป
..ก้หมายถึงทุกๆเรื่องนั้นแหละ
ps.Thesis ต้องทำนะแน๊ตตี้ ทำ ทำ ทำเข้า
ps.เมื่อวานฉันรักเธอ วันนี้ฉันรักเธอ พรุ่งนี้ฉันรักเธอ
ps.เมื่อไหร่กันนะ?
ps.ฝันดีแน๊ตตี้ 6 โมงเช้าแร้ว เข้านอนกันเถ๊อะ อากาดเยนจัง :)
เก็บตก
 November 23 The Fabricวันนี้เป็นวันส่งทีสิสครั้งแรก เดือนที่ ๑
ทุกคนผ่านพ้นเรียบร้อยดีข่ะ
คิว ชั้น 11.51 น.
แต่ได้พรีเซ้นประมาณ บ่าย2หรือ3โมง
รอจนเหี่ยวแล้วเหี่ยวอีก แต่พอถึงเวลาเข้าจิง
ทำเอาท้องไส้ปั่นป่วนปวดท้องแน่นเฟ้อ
อยู่หน้าห้องประชุมกันทุกนางเรยทีเดียว
พยายามจะไม่ตื่นเต้น ไม่เครียด
ไม่อะไรทั้งสิ้น...
แต่สุดท้าย กุก็สลวลอยู่ดี
โอเคผ่านพ้น ฉลอง!!!
...ช่วง รอเวลา เราก็ถ่ายรูปเป็นที่ระทึกกันไป
นานๆเจอที ถ่ายซะเพื่อน ถ่ายให้ตายย
ฉลอง ณ
ร้าน The Fabric เกษตรนวมินทร์
ร้านสวยดี เก๋ๆ ชิ๊คๆแบบเรา 555
รวมตัว เซคทราม
14 หรือ 15 คน ไม่รู้ว่ะ
ไม่ได้เจอเพื่อนหลายเดือน
คิดถึงจับหัวจิตหัวฯ
กับข้าวอร่อยดี
เบค่อน อบวุ่นเส้น
ขาหมูเยอรมัน
อีกหลายอย่างว่ะ
แน๊ตตี้ตัวแดกกับ
กุจะแดกอย่างเดียวเรยจิง
 ฮึ่ม.... ไม่สะจัยกุเรย
ดนตรีสด ชิลจิง
ชิลจนแทบไม่ได้ฟังเลย
เพราะเล่นกัน คุยกัน เสียงดังกลบหมด
 ห้องน้ำสวย มี ๔ ห้อง
แต่มี 2 ห้องที่พิเศษ คือ
ห้องที่ ๑ มีบ่อปลา ,, น้ำตกจากฝักบัวสูงๆ
ห้องที่ ๒ มีโซฟาส่วนตัว ,, เชิงเทียน
ก็ถ่ายรูปกันเพลิน เพลิน ลื๊ม!
ท้ายๆงาน อ.มง มาหาที่ร้าน
ส่วนไอต้า ,, มิงหายเร็วๆนะ
ตัวมิงเท่านั้นที่จะรักษาโรคมิงเองได้ว่ะ
เปนห่วงมิงจิง มิงหัวเราะไม่เปนหรอวะต้า? อิฝัด ห๊ะ?
เช็คบินไป 4 พันกว่าเริ่ด เริ่ดดดด
ไปสามทุ่ม กลับตีสองครึ่ง นั่งนานเกิ๊นนนน
สาวๆก็พากันถ่ายรูปกันเพลิ๊น
ทำไมเซคนี้ผู้หญิงน้อยจัดวะ?
เหมือนมีอยู่ 4 , 5 นาง -*-
 ร้าน The Pool น่านั่งข่ะเพื่อน
ครั้งหน้าไปกัน โอเค ?
ps.รักข่ะเซคทราม !!!!!!!!!!!!
ps.รักข่ะนุช
ps.รักข่ะขิง
ps.ขอบคุณจ๋อยที่ทำให้ทีสิสผ่านไปด้วยดี :D
ps.ตัดผมไปประมาณ 4 นิ้ว !
ps.ขอบคุณ(กล้อง)ปุ๊ ที่ทำให้เราได้ถ่ายรูปกันเยอะแยะในคืนนี้คร่าเพื่อน!
November 03 1pastได้เจอเพื่อนแร้วเนอะ
เที่ยวฮัลโลวีนเข็ดเลย 555
หมดเนื้อหมดตัวกันเลยทีเดียว
เทศกาลหน้าต้องไปตั้งแต่6โมงเยนเท่านั้นนะคะเพื่อนๆ
ค้าวเป็นห่วงปุ๊เสลนะ
คงจะดีขึ้นบ้างแร้วแหละเนอะ
เมาแล้วก็ร้องกันลั่นนะสาวๆ
55555555555+
อายว่ะ ร้องมัยวะ อิฝัดเหงี่ยมแหละ คนเดียวเลย
แต่เปนห่วงเมิงจิงนะปุ๊เสล
เด๋ววันเกิดก็จะไปอยุ่ด้วย วันอาทิตย์นี้โอเค
พาไปเที่ยวอีก ว๊อดก้า only นะ อย่างอื่น ไม่!!! จะอ้วก (กะแดะแมะ?)
ไม่อยากกลับมาบ้านเรย เหงา
นั่งหงอย ไม่รุ้จะทำไรดี
อยุ่กะเพื่อน ยอมเดินไปเดินมา แบบไม่มีที่จะไป ยังสนุกกว่า
คิดถึงขิงเนอะ
กวนส้นตรีนกุจิง
เห๊อะ ... ไม่พูดไม่พูดไม่พูด
เหมือนอยุ่ไกล๊ ไกล อ๊าาาาาา ม่ายยยย (เว่ออีกแระ-..-)
...ไม่ตายวะ
ps. มอส เบอร์เกอร์ มาเปิดที่ฟิวเจอร์แร้วนะ เขาพัฒนาแร้วจิง *
ps. ทีสิส เริ่มแร้ว ฮึ๊บ+++
October 30 > ถัดวันนี้ไปอยู่ตลาดนัดอีกแร้ว
โวกเวกวิเวกคุยกับลุกค้า
ผู้หญิงนี่ช็อปปิ้งกันเก่งเนอะ
เห็นมีแต่สาวๆมาเดินนตุ๊ปั๊ดตุเป๋
มีลุกค้าที่มาซื้อเสื้อคนนึง คุยน่ารักด้วย
โดนล้วงมือถือจากกะเป๋ากางเกง ตอนเลือกเสื้ออยู่
สงสารพี่เขาว่ะ หน้าเสียเลย เฮ้อ...คนโฉด!!
(กุเดินสวน กับ"พี่มะ"
อุสาเดินตามไป ก็ไม่ทัน หาไม่เจอ
หายไปไหนก็ไม่รุ้
พี่มะ จงอยู่ในฝันน้องแน๊ตต่อไปข่ะ
เห็นข้างหลังว่าเป็นสาวออฟฟิศ!!
พะจ้าววววว...แค่อยากจะเห็นว่าสวยกว่าน้องแน๊ตรึเปล่า
ก็..แค่นั้นเอง)
แน๊ตตี้ล่ะหลอนหลอน
กลับมาอยู่หน้าคอมแล้วเหงาจริง
เลยวันเวลามาหลายวัน
ก็ยังไม่ได้โทรไปหาอาจารย์ที่ปรึกษา*ทีสืส ซะที
เอาวะ!!.... (เอารัยวะ?)
ช่างแม่งงงงง
ps. สิ่งที่ฉันกำลังเผชิญคือ ความเงียบสงัดที่หลงเหลืออยุ่
October 29 โบล่าโบล่ะ!!!วันนี้พานุชไปดู AF ที่พาราก้อนน
คนเย๊อะได้อิก
น่าเบรื่อมาก
เพราะปีนี้ไม่ชอบสักคนเลยซักคน
AF5 เรยน่าเบรื่อไปหมด
แต่นุชชอบมาก เห๊อะ ไอ้ปั้ม เหมือนเกิ๊น*
กิน Nippon Kai สองคนแม่ลูก
ผู้จัดการเสริฟเอง พูดญี่ปุ่นใส่กุตลอดเรย -*-
ปลาแซววววม่อนได้อีก* (ดอกจันทำมัยวะ)
ตอนเย็นกลับมาหาโบ
ที่ตลาดนัดข้างโรบินสัน
(BTS สะพานตากสิน)
ขายของงงงงง
โบขาย เรยไปขายบั้ง ไปนั่งอยู่จน 3 ทุ่ม
สนุกว่ะ พรุ่งนี้ไปอีกกกกกกกกก
อิ๋วกะโบ ห่า !
วันนี้กุหัวเราะได้อิก คิดถึงสมัยสาวๆ
พรุ่งนี้เจอกันเพื่อน!!
มะรืนด้วย
มะรืนของมะรืนด้วย เออวววว
ps.จัยกุยังอยู่ที่สะมุ๋ยอยู่เรย
ps.ขิงมิงเมาแร้วบอกว่า ไป Bora Bora !!! ดีกว่า จะพากุปัยหรอ ห่า!! กัวว
หรือให้กุไปเอง -..-
ps.ไม่อยากทำทีสิส ไม่มีจิตกะจัย (มันยังอยุ่สะมุ๋ย)
ps.คิดถึง แบบ หวั่นหวั่น อยุ่ไกลอะ ฮืออออออ
ps.ทำ head blog ใหม่ ก็เรยเขียนรัยซะหน่อย
...ทำมัยไม่เขียนบ่อยๆเหมือนแต่เก่า
October 26 Silavadee resort ศีลาวดี รีสอร์ท , samui review
เช้าวันที่ 23 ตีสี่ครึ่ง อภิดลขับรถมารับ เพือไปคอนเฟริมตั๋วที่สุวรรณภูมิ (บางกอก แอร์เวย์ กรุงเทพ-เกาะสมุย) ไปถึงก้ตีห้าครึ่งได้แร้ว ที่จริงจองตั๋วออนไลน์แร้วก็จ่ายตัง ไว้ตั้งหลายวันแร้ว แต่ก็ต้องใช้บัตรเครดิตคอนเฟริมอีกทีค่ะ (ดีนะที่พี่เกือขึ้นมาด้วย) คอนเฟริมตั๋วเสด ตรวจกะเป๋า
โดนมีดโกนฝานนิ้วก้อยไป อิฝัด เลือดซึมกันไปโชกกก (เซง เสียเลือดตั้งกะยังไม่ไปถึงไหนเรย)
แร้วเราสองคนก็ย่างก้าว อ้อยอิ่งจิงกะเบลกันปัย จนพนักงานวิ่งมาตาม เพราะเหลือ2คนสุดท้าย 555 นึกแร้วขำ ต้องนั่งรถตู้ไปต่อ ขึ้นเครื่องอีกที อายเขามะ ห๊ะ... ขึ้นเครื่องแปปเดียวก็ถึงเกาะสมุยแระ 50 นาที เท่านั้น กินโยเกริตหมดถ้วยนึง ก็ถึงพอดีแหละ
พอแน๊ตตี้กะคุณขิงลงเครื่อง ก้ไม่รุ้จะไปไหน ยังไงต่อ เพราะไม่มีรถ -..- พอดีคนที่สนามบินเขาติดต่อรถจิ๊ป ให้เช่าคันนึง สีดำ โอเคเลย วันละ700 2 วันพันสี่ ขิงขับ จะอ้วก กะแทกไปเรื่อยเรื่อย จนชิน แระเราก็กางแผนที่ เหมือนฝรั่งเลย แหมมม ขับรถไป กางแผนที่ดูไป กุจะไปไหน.... ไม่รุ้ แต่จำได้ว่า ซ๊าย ตลอด ขับรถไปตามทางตามหา ศิลาวดี รีสอร์ท (Silavadee Pool Spa Resort) อยู่ลึกได้อีก สุดซอยย พอไปถึงเขาก็มาต้อนรับอย่างดี ตอนนั้นง่วงชิบ ง่วงมาก เริ่มเพลีย (ยังไม่ได้นอนทั้งคู่) เช็คอินเสดก็ขึ้นห้อง ห้องส๊วยสวย
ห้องน้ำ open ด้วย 555 Brand Identity เริ่ด ชอบ แต่ถุงผ้า รองเท้าแตะ อะรัยยังงี้ ไม่กล้าหยิบ -..- จองห้อง Jacuzzi Deluxe ไว้ แระก็ขับรถไปหาไรกิน มื้อแรก ไม่อร่อยเร้ยย กลับมาที่ รีสอร์ทเราก็ไปถ่ายรุปกันนนน เพลียก็เพลีย แต่ขอถ่ายก่อน ถ่ายๆถ่ายๆๆ นางแบบนายแบบ ถ่ายกันเอง สงสาร รูปคู่ก็ม่ายมี ไม่รุ้จะให้คัยถ่ายให้ เหนื่อยแระ ขึ้นไปหลับยาวววว ลงมาว่ายน้ำตอนเย็น ชอบสระว่ายน้ำจิง
ไม่ขอพูดถึงดินเน่อวันแรก เพราะมันไม่อร่อย -..- เช้าวันที่สอง ตื่นมา เพื่อจะลงไปกินเบร๊คฟั๊ด ก้อตะหงิดๆแร้วแหละว่าเขาคงคิดรวมกับค่าห้อง ออมเลต +เบค่อน จานละ พัน แดกทองมั้ง ห๊ะ... ไข่หรือทอง? อย่าไปพูดถึง -..- ขอข้าม แระเราก็ขับรถออกไปถ่ายรูปกัน ที่จุดชมวิว กับหินตาหินยาย
รูปคู่ ต้องพยายามตั้งกล้อง 55
ขับรถ วนนนนนนนนนไปซะ จะหมดวัน สรุปเอ๊ะ ? ไปมา 2 ที่เอง มื้อกลางวัน กินร้าน ตำแซ่บ อร่อยนะ คนเยอะดี อย่าลืมแวะไปกิน ถ้าคัยไป สงสารขิง ขับรถเหนื่อย สงสารตัวเอง แม่งกะแทก!! แระก็กลับไปนอน อีกนิด ดินเน่อวันที่สอง ที่ร้าน Sea Wrap Restaurant อยุ่ใน Peace Resort อีกที เสียดายฝนพร่ำ เลยไม่ได้ลงไปนั่งชายหาดเนอะ อาหารก็โอเคอะ เสต๊กอร่อย (แพงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง) ดูจากรุปแล้วอยากจะนอนนนนเกลือก (เอารูปมาจากในเว็บ)
ตอนที่กิน นั่งกินข้างบน มีคนมาขายโคมลอย ด้วย อยากปล่อย... แต่ คนขายพูดไม่รุ้เรื่องว่าขายไรอะ กว่าจะเข้าจัยก็โน้น... ตอนที่มีคนอื่นซื้อไปลอยแร้วซะงั้น เสียดาย -..- ความจริงขิงพยายามขับรถหาร้าน The Pier ให้แน๊ตตี้นะ ซาบซึ้ง... แต่มันดันหาไม่เจอนินะตอนนั้น ในความคิด คิดว่า "กุไม่ได้พัก X2 งั้นไปกิน The Pier ก็ได้" สรุป อดทั้ง 2 อย่าง -..- แร้วคืนนั้นฝนก็ตกลงมาอีก ขับรถอันตราย ขิงก็ขับเร็วไปไหนไม่รุ้ กลับมาก็หลับตายยย พรุ่งนี้ต้องเอารถไปคืนพี่เขา ตอนนั้นก็ยังตัดสินจัยไม่ได้หรอกว่าจะกลับกันยังไง ที่ฝั่ง สุราษ มีพายุ ข่าวออกตลอด จะนั่งรถไฟก้ดันเต็ม เกือบเที่ยงลงมาเช็คเอ้าท์ สรุปว่าทั้งหมดก็ตก คืนละ 7พันล่ะมั้ง (ไป+เอาเอง) พอเอารถไปคืนตอนเที่ยงๆบ่ายๆ ก็ขึ้นเครื่องกลับกันมาเรย ตอนกลับ มีพายุจิง เครื่องบินกะสับกะส่ายได้อีก แต่แร้วเราก็ถึงสุวรรณภูมิโดยสวัสดิภาพ ถึงประมาณ บ่ายสองโมงครั้ง แระเราก็แยกจากกันนน ฮาาาาา บ้านใครบ้านมัน... ต้องใช้เวลาถึง 1อาทิตย์หลังจากที่กลับมา กว่าอารมณ์สมุยฟีเว่อร์จะหายขาด แระก็เพิ่งได้มารีวิวนี่แหละ พอกลับมาดูรุป แร้วก็อยากไปอีก
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก...
ps.ดูรุปในอัลบั้มนะ ลงไว้เยอะแยะมากมาย ps.ขอบคุณ ขอบคุณที่รัก ล้านครั้ง ps.รีวิวไว้ เผื่อคัยจะไป ไปเถอะ มันตรึงตาตึงจัย!!
|
|
|
